برج های خنک کننده صنعتی بر اساس روش تهویه به شرح زیر طبقه بندی می شوند:
① برج‌های خنک‌کننده طبیعی (معمولاً سازه‌هایی مانند دودکش‌دار، هذلولی،- که به اختلاف چگالی طبیعی بین هوای داخل و خارج برج برای القای جریان هوا متکی هستند؛ آنها عملکرد پایدار، مصرف انرژی کم، تعمیر و نگهداری ساده و کم‌صدا را ارائه می‌کنند، اما مستلزم هزینه‌های سرمایه‌گذاری اولیه بالا هستند، و شرایط خنک‌کننده قابل توجهی را اشغال می‌کنند. آنها عمدتاً در تنظیمات با بارهای حرارتی بزرگ و پایدار، مانند-نیروگاه های حرارتی در مقیاس بزرگ و نیروگاه های هسته ای استفاده می شوند.
② برج‌های خنک‌کننده پیش‌کش مکانیکی (که برای ایجاد جریان هوای اجباری به فن‌ها متکی هستند؛ سازه‌های برج نسبتاً فشرده هستند و می‌توان آنها را به انواع پیش‌کش القایی دسته‌بندی کرد-با فن‌های در بالا-و انواع بادکش اجباری-با فن‌هایی که در پایین قرار گرفته‌اند، این برج‌ها دارای خنک‌کنندگی عالی، ویژگی‌های برج خنک‌کننده عالی، ویژگی‌های ایمنی بالا و یک ردپای کوچک، اگرچه برای تامین انرژی فن ها به انرژی اضافی نیاز دارند، هزینه های نگهداری نسبتاً بالاتری را متحمل می شوند و ایجاد سر و صدا می کنند.
برج های خنک کننده صنعتی بر اساس روش تماس آب و هوا به صورت زیر طبقه بندی می شوند:
① برج‌های خنک‌کننده مرطوب (همچنین به عنوان برج‌های خنک‌کننده مدار باز شناخته می‌شوند): آب در گردش برای تسهیل تبادل گرما و جرم مستقیماً با هوا در تماس است. این برج ها راندمان تبادل حرارتی بالا و هزینه های سرمایه گذاری اولیه کمتری را ارائه می دهند. با این حال، آنها مستعد از دست دادن تبخیر آب و رشد باکتری ها هستند و نیاز به پر کردن و تصفیه مداوم آب دارند. آنها برای کاربردهای خنک کننده صنعتی عمومی که در آن استانداردهای کیفیت آب مورد نیاز نیست، مناسب هستند.
② برج‌های خنک‌کننده خشک (همچنین به عنوان برج‌های خنک‌کننده مدار بسته یا برج‌های خنک‌کننده تبخیری نیز شناخته می‌شوند): گردش آب در داخل کویل‌های مهر و موم شده جریان دارد و از تماس مستقیم با هوا جلوگیری می‌کند. گرما از طریق دیواره های سیم پیچ به آب اسپری خارجی منتقل می شود که سپس گرما را از طریق تبخیر دفع می کند. این برج‌ها کیفیت آب تمیز را حفظ می‌کنند، در برابر جرم‌گیری مقاومت می‌کنند، مقاومت سیستمی پایینی از خود نشان می‌دهند و از آب و مواد افزودنی شیمیایی محافظت می‌کنند. با این حال، آنها مستلزم هزینه های سرمایه گذاری اولیه بالاتر هستند و راندمان تبادل حرارتی کمی کمتر در مقایسه با برج های مدار باز ارائه می دهند. آنها برای کاربردهایی با الزامات بسیار سختگیرانه برای کیفیت آب در گردش مناسب هستند-مانند خنک کننده کوره فولادی، خنک کننده ابزار دقیق، و خنک کننده چیلر تهویه مطبوع مرکزی.
برج های خنک کننده صنعتی بر اساس جهت جریان آب گرم و هوا طبقه بندی می شوند:
① برج‌های خنک‌کننده ضد-جریان: هوا از پایین وارد می‌شود و به سمت بالا جریان می‌یابد، در حالی که آب داغ از بالا به پایین پاشیده می‌شود. این دو رسانه در جهت های متضاد با هم تعامل دارند. این برج ها راندمان تبادل حرارت بالایی را ارائه می دهند و ردپای نسبتا کمی را اشغال می کنند. با این حال، آنها مقاومت سیستم بالایی را نشان می دهند و الزامات بالاتری را بر سر پمپ (فشار تخلیه) تحمیل می کنند.
② برج‌های خنک‌کننده متقاطع-: هوا از طرفین برج به صورت افقی وارد می‌شود، در حالی که آب داغ از بالا به پایین پاشیده می‌شود. مسیرهای جریان دو رسانه در یک زاویه قائم تلاقی می کنند. این برج ها به فشار آب کمتری نیاز دارند، توان پمپ کمتری مصرف می کنند و ساختاری پایدار دارند که تعمیر و نگهداری را تسهیل می کند. با این حال، آنها معمولاً به ردپای بزرگتری نیاز دارند و کارایی آنها کمی کمتر از برج‌های جریان - شمارنده است.
